Jak to z kawą było…
Kawa pojawiła się na Wschodzie w połowie XV wieku, chociaż znana była w niektórych państwach arabskich już dużo wcześniej. W połowie XVI stulecia otwarto w Konstantynopolu pierwszą kawiarnię. Wracający z Bliskiego Wschodu kupcy opowiadali, że Arabowie i Turcy piją napój, nazywany caova, cahua albo też copha, który ma im zastąpić wino, zakazane przez Koran. Pije się ten napój w tawernach – dodawali – jednak nie podczas jedzenia, ale po nim. Znane już były wówczas pobudzające właściwości kawy. W 1580 roku Wenecjanie przywieźli kawę do Włoch. Potem pojawiła się w Marsylii, gdzie przywieźli ją francuscy kupcy, handlujący z Bliskim Wschodem. W 1670 roku król Ludwik IV przyjął kawą poselstwo od sułtana Mahometa IV. Od tego czasu napój ten szybko rozpowszechnił się we Francji. W XVII wieku sprzedawano kawę ziarnistą w Londynie, Paryżu, Amsterdamie i we Frankfurcie nad Menem. Pod koniec wieku XVII zaczęto używać kawy do likierów i słodyczy. Do Polski dotarła kawa nieco później, w XVIII stuleciu. W 1703 roku lekarz Tomasz Ormiński wspomina o koffe, czyli o „bobie arabskim”, jako „artykule medycynalnym”. Podchodzono w Polsce do kawy początkowo z dużą rezerwą.
Na podst.: Kuliszer J., Powszechna historia gospodarcza średniowiecza i czasów nowożytnych. T. 2. Warszawa 1961

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.